 |
Tim is ons kleinkind, een klein ventje dat mij vertedert. Als hij mij toelacht, waarbij zijn ogen stralen, doe ik onmiddellijk mijn best om nog zo’n lach te verdienen.
Ik speel kiekeboe en andere stomme spelletjes die verwachting opwekken en zie dan zijn gezichtje vol gespannen voorpret klaar om te reageren met die fantastische lach. Zo kunnen alleen kinderen lachen, zo zonder voorbehoud en zonder dubbele bodem. Ogen als zonnetjes, ik krijg er nauwelijks genoeg van. Maar na een tijdje ga ik toch over tot de orde van mijn dag en concentreer me op andere bezigheden.
Hoe anders werkt dat voor Sacha, zijn moeder. Die reageert, ook als ze andere dingen doet, onmiddellijk op het kleinste geluidje. Ze tilt hem op en troost. Wat maakt dat zo’n mensje van niets voor elkaar krijgt wat zelfs de liefste partner niet voor elkaar krijgt, voortdurende en onvoorwaardelijke aandacht?
|
Net geboren ratjes zonder moeder blijken, als ze wel te eten hebben maar niet worden aangeraakt, niet te groeien. Geen cel in hun lichaam ontwikkelt zich. Hun temperatuur daalt en ze sterven. Diverse onderzoeken hebben uitgewezen dat aanraking voor zoogdieren van levensbelang is. Weeskinderen in oorlogsgebieden gedijen niet als er geen verzorgster is die ze geregeld aanraakt. Die aanraking staat sterk onder druk door hygiënische voorschriften om besmettingen te voorkomen, waardoor veel kinderen verkommeren en zelfs sterven.
Alle zoogdieren, dus ook wij, blijken instinctief te reageren op de kreten om zorg die ook weer instinctief geuit worden. ‘Waar ben je, ik heb je nodig’, huilt de onwetende pasgeboren baby. ‘Stil maar, hier ben ik, jou zal niets ontbreken’, reageert de moeder. De kreten om hulp en het instinctieve antwoord met zorg daarop vormen de basis van alle betrekkingen tussen levende wezens. Of het nu mensen of dieren zijn. Dat is dus de reden dat Tim kan rekenen op de onmiddellijke aandacht van zijn moeder. Zij kan niet anders en hij kan ook niet anders. Zo hoort de wereld te functioneren om kinderen te leren grip te krijgen op hun leven. Kinderen die emotioneel verwaarloosd worden, keren zich in zichzelf. Zij zullen niet meer lachen, laat staan zo stralen als Tim. Ik voel me bevoorrecht.
Dag Tim. Kiekeboe!
Martin Gaus |
